Bu göylər tək bir şəxsə şahid oldu, misli gəlmədi onun. Deyirdi:”Göylərin yollarını bilirəm.”
Eh, cəhalət! Sən o gün onun sözünü kəsməsəydin.. o da öyrətsəydi yerdəkilərə göyləri.. Yerdə yerli qalmazdı. Ərşli olardı bəşər. Onun kimi…Əfsus…
Səma nida etdi Yerə:
– Mübarək aydayıq! Rəhmət qapılarımı açmışam. Yerdən ərşə dua gedir, ərşdən yerə əta yağır. Bəzi dualar var, çox parlaqdı. Ulduzlar içrə ay kimi. Dedim:
– Hansı duadır, o?
Dedi:
– Əccil livəliyyikəl fərəc!
Müəllif:Emruzə Abbasova.