gündəlik ədəbi düşüncələr

gündəlik ədəbi düşüncələr

Bulud gecə gizlicə ağladığını zənn edir, əksinə bütün şəhər göz yaşlarına şahid olur. Külək gözə görünməyən dəsmal kimi havada silir buludun göz yaşlarını . Yaşlar dəsmalın ucundan yerə süzülür. Sonda uzaqdan uzağa buluda həmdəm olan göz yaşlarının qovuşduğu torpaq olur…

Tərgül Həzin.

Daha çox bax
Başa dön tuşu