“Əlini uzadan uşaq” (Hekayə)
Bir dəfə ki var idi, ki yox idi… kiçik bir kənddə balaca bir oğlan yaşayırdı. Adı Yusif idi. Hər səhər kəndin kənarındakı çaya gedib su gətirər, anasına kömək edərdi.
Bir gün çaya gedərkən ayağı sürüşdü və o, suya düşdü. Dərin sular onu aparmağa başladı. Yusif çırpınır, kömək istəyirdi. Amma ətrafda heç kim yox idi.
Tam ümidsiz olduğu anda o, sanki qəlbinin dərinliyindən bir səs eşitdi:
“Yusif, əlinı mənə uzat!”
Yusif heç kimi görmürdü, amma inancla dedi:
“Allahım, əlimi Sənə uzadıram!”
Elə bu an yaxınlıqdakı ağacdan bir budaq suda ilişdi və Yusif o budaqdan yapışaraq sahilə çıxdı. Nəfəsi kəsilmiş, amma gözləri işıqlı idi. Evdə anası onu qucaqlayıb ağlayırdı:
– Oğlum, səni kim xilas etdi?
Yusif gülümsəyərək cavab verdi:
– Mən yalnız Allahı çağırdım, O mənə əl uzatdı.
O gündən sonra Yusif hər çətin anda sükutla başını qaldırıb deyirdi:
ALLAHIM, mən yenə əlimi Sənə uzadıram.
Və hər dəfə həyatın fırtınaları gəlsə də, o, qorxmurdu. Çünki bilirdi ki, ALLAH heç vaxt uzaqda deyil!”
Günel Kərimova